Δευτέρα 31 Μαρτίου 2014
Ο Γαλαξίας Μας
![]() |
Photo Credit: Konstantinos Basilakakos Photography |
Ο Γαλαξίας μας, ή αλλιώς Milky Way, είναι ο γαλαξίας που περιέχει το ηλιακό μας σύστημα. Το όνομά του "γαλακτώδες" προέρχεται από την εμφάνισή του σαν μία αμυδρή λαμπερή ζώνη κυρίαρχη σε όλο τον νυχτερινό ουρανό στην οποία το γυμνό μάτι δεν μπορεί να διακρίνει μεμονωμένα αστέρια. Το φως αυτό προέρχεται από άστρα και άλλα υλικά που βρίσκονται εντός του γαλαξιακού επιπέδου. Σκοτεινές περιοχές εντός των ορίων, όπως η Μεγάλη Ρωγμή και ο Σάκος Ανθράκων, αντιστοιχούν σε περιοχές όπου το φως από μακρινά αστέρια είναι αποκλεισμένο από τα σκοτεινά νεφελώματα. Ο όρος "Milky Way" είναι μετάφραση του λατινικού lactea, το οποίο προέρχεται από το ελληνικό "Γαλακτικός Κύκλος".
Αν κοιτάξουμε προσεκτικά στον ουρανό μία νύχτα ξάστερη και χωρίς φεγγάρι, θα παρατηρήσουμε μία γαλακτόχρωμη ζώνη, με ασαφή όρια και κατεύθυνση από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά. Ο Γαλαξίας εκτείνεται βόρεια μέχρι τον αστερισμό Κασσιόπη και νότια μέχρι τον αστερισμό Νότιο Σταυρό. Αυτό δείχνει την κλίση του επιπέδου του ισημερινού της Γης - περίπου 60 μοίρες- και του επιπέδου της εκλειπτικής ως προς το γαλαξιακό επίπεδο. Το κέντρο του Γαλαξία βρίσκεται στον αστερισμό του Τοξότη.
Ο Γαλιλαίος πρώτος με το τηλεσκόπιο του το 1610 επιβεβαίωσε την άποψη του Δημόκριτου, ότι η Γαλαξιακή ζώνη αποτελείται από πάρα πολλούς συγκεντρωμένους αστέρες. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ πρώτος μετρώντας την αστρική πυκνότητα σε διάφορα σημεία συμπέρανε πως ο Γαλαξίας μοιάζει με ένα τεράστιο δίσκο. Στο παρελθόν, οι αστρονόμοι πίστευαν πως όλα τα αστέρια στο σύμπαν εμπεριέχονταν στον Γαλαξία μας. Πολύ αργότερα, παρατηρήσεις του Edwin Hubble έδειξαν πως ο Γαλαξίας μας είναι απλά ένας από πολλούς γαλαξίες.
Ο Γαλαξίας μας είναι ένας ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας περίπου 100.000-120.000 έτη φωτός σε διάμετρο που περιέχει 100 - 400.000.000.000 αστέρια. Μπορεί, επίσης, να περιέχει περίπου τόσους πλανήτες. Το Ηλιακό Σύστημα βρίσκεται μέσα στο δίσκο, περίπου 27.000 έτη φωτός μακριά από το γαλαξιακό κέντρο, στο εσωτερικό άκρο του Βραχίωνα του Ωρίωνα.
Ο Γαλαξίας είναι μία τεράστια συγκέντρωση από αέρια, σκόνη, ακτινοβολία και αστέρια. Η κεντρική περιοχή του Γαλαξία είναι μία πεπλατυσμένη σφαίρα που περιέχει σκόνη, ακτινοβολία και αστέρες. Έχει ακτίνα περίπου 12.000 έτη φωτός και πάχος 10.000 έτη φωτός. Ο Γαλαξιακός Πυρήνας είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, διότι η μεσοαστρική ύλη απορροφά σε μεγάλο βαθμό την ορατή ακτινοβολία της περιοχής. Βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού του Τοξότη. Το κεντρικότερο σημείο του Γαλαξία θεωρείται το Α* του Τοξότη (A* Sagittarius), μία συμπαγής, μεγάλης μάζας πηγή ραδιοεκπομπής, που πιθανότατα είναι μία υπερμεγέθης μαύρη τρύπα. Ο δίσκος του Γαλαξία, στον οποίο ανήκει το ηλιακό μας σύστημα, έχει διάμετρο περίπου 120.000 έτη φωτός. Ο Ήλιος μας απέχει από το κέντρο του περίπου 30.000 έτη φωτός και βρίσκεται σε μία από τις σπείρες του. Οι σπείρες είναι περιοχές με πυκνότερη ύλη και περισσότερα αστέρια. Περιέχουν νεογέννητα άστρα, νεφελώματα, ανοιχτά σμήνη αστέρων. Η άλως είναι το παλαιότερο τμήμα του Γαλαξία και είναι μία εκτεταμένη και λεπτή σφαιρική περιοχή. Αποτελείται από αέρια νέφη, κυρίως ιονισμένου υδρογόνου, παλαιούς αστέρες και σφαιρωτά σμήνη αστέρων, ακόμα και σκοτεινή ύλη.
Οι αρχαίοι προσπαθώντας να εξηγήσουν την ύπαρξη του Γαλαξία, έπλασαν αρκετούς μύθους. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Γαλαξίας σχηματίστηκε από την Ήρα όταν έμαθε πως την ξεγέλασε ο Δίας και τάιζε τον μικρό Ηρακλή, τότε έχυσε το γάλα στον ουρανό. Επίσης, οι Πυθαγόρειοι ονόμαζαν τον Γαλαξία "Οδό των Ψυχών".
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη
Facebook Page: https://www.facebook.com/nightskygreece
Facebook Page: https://www.facebook.com/nightskygreece
The Sky Is The Limit... Join Us!!!
Προσέγγιση Κομήτη Στον Άρη Τον Οκτώβριο
![]() |
Ο κομήτης Siding Spring στις 11 Μαρτίου 2014, από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble. Photo Credit: NASA, ESA, J.-Y. Li (Planetary Science Institute) |
Ο κομήτης C/2013 A1 ( Siding Spring ), ο οποίος βρίσκεται τώρα περίπου 353 εκατομμύρια μίλια (568.000.000 χιλιόμετρα) από τη Γη, ανακαλύφθηκε από την Robert McNaught, μία παραγωγική κυνηγό κομητών και αστεροειδών στην Αυστραλία, πριν από ένα χρόνο περίπου. Η NASA στο Jet Propulsion Laboratory, στο Pasadena της Καλιφόρνια, έχει εξακριβώσει την τροχιά του κομήτη από τότε.
Ενώ οι ερευνητές έχουν αποκλείσει μια μετωπική σύγκρουση με τον Άρη, η σκονισμένη κόμη του κομήτη (που είναι σχεδόν τόσο μεγάλη όσο ολόκληρη η Γη), θα σαρώσει τον κόκκινο πλανήτη. Ο πυρήνας του κομήτη αναμένεται να κάνει την πιο κοντινή προσέγγισή του προς τον κόκκινο πλανήτη στις 19 Οκτωβρίου. Θα περάσει σε 85.600 μίλια (137.760 χιλιόμετρα) από τον Άρη - λιγότερο από το μισό της απόστασης Γης-Σελήνης.
Με τα σωματίδια του κομήτη να ανατινάζονται μακριά από την επιφάνειά του σε ταχύτητες 125.000 μιλίων ανά ώρα (56 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο), οι ειδικοί της υπηρεσίας διαστήματος ανησυχούν για πιθανή ζημιά στο διαστημικό σκάφος που είναι σε τροχιά γύρω από τον κόκκινο πλανήτη.
Κατά την παρούσα χρονική στιγμή, διάφορες ομάδες της αποστολής δεν είναι βέβαιοι για το ακριβές επίπεδο κινδύνου που θα καλεστούν να αντιμετωπίσουν, αλλά προετοιμάζονται για όλα τα σενάρια.
Τι απειλή θα αντιμετωπίσουν τα διαστημικά σκάφη που είναι σε τροχιά γύρω από τον Άρη θα εξαρτηθεί πραγματικά από το πόση σκόνη θα αποτιναχθεί από τον κομήτη και προς ποια κατεύθυνση τα διαστημόπλοια σε τροχιά θα κατευθύνονται κατά την διάρκεια της στενής συνάντησης. Εν τω μεταξύ, τα ρόβερ στην επιφάνεια πιστεύεται ότι είναι εκτός κινδύνου δεδομένου ότι η ατμόσφαιρα του Άρη είναι αρκετά πυκνή για να αποτρέψει τη σκόνη από το να κάνει οποιαδήποτε ζημιά.
Δείτε Μόνοι Σας
Μέχρι τις 25 Οκτωβρίου ο κομήτης θα φτάσει στην πλησιέστερη προσέγγιση του στον πλανήτη μας, φθάνοντας περίπου 130 εκατομμύρια μίλια (209.000.000 χιλιόμετρα) από τον ήλιο. Ωστόσο, δεν είναι αναμενόμενο να γίνει ορατός με γυμνό μάτι.
Είναι σίγουρο ότι και ερασιτέχνες και επαγγελματίες αστροπαρατηρητές θα επιστρατεύσουν τα τηλεσκόπια τους στον κόκκινο πλανήτη στις 19 Οκτωβρίου, ελπίζοντας να έχουν μια καλή θέα της κοσμικής στενής συνάντησης. Υπάρχει ελπίδα ότι περίπου στα μέσα του Σεπτέμβρη, ο Siding Spring θα γίνει ορατός στους νυχτερινούς ουρανούς με κιάλια και ερασιτεχνικά τηλεσκόπια.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη
Σάββατο 29 Μαρτίου 2014
Δείτε Τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS)
![]() |
Photo Credit: NASA |
Σε εμάς θα φαίνεται κάπως έτσι:
![]() |
Konstantinos Basilakakos Photography |
Νέο Πορτραίτο Του Γαλαξία Μας Από Την NASA
Μιλάμε για ένα εξωπραγματικό χάρτη! Η NASA παρουσίασε ένα πανοραμικό πορτραίτο του Γαλαξία μας, του Milky Way.
Αυτή η ζουμαρισμένη, 360 μοιρών θέα κατασκευάστηκε από περισσότερα των 2 εκατομμυρίων υπέρυθρων στιγμιοτύπων που λήφθηκαν κατά την διάρκεια των τελευταίων 10 χρόνων από το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA.
Παρά το μέγεθος των 20 - gigapixel του, ο νέος χάρτης καταγράφει μόνο περίπου το 3% του ουρανού μας. Ωστόσο, αφού το όραμα του διαστημικού τηλεσκοπίου επικεντρώθηκε για συνολικά 172 μέρες κατά μήκος του λεπτού δίσκου του Γαλαξία μας, δείχνει περισσότερο από το ήμισυ των αστέρων του. Τα περισσότερα από τα σκονισμένα, βαρυφορτωμένα πεδία αστέρων που βλέπουμε σε αυτό το μωσαϊκό εμφανίζονται να συνωστίζονται κατά μήκος της κεντρικής μπάρας αστέρων που σηματοδοτεί το κέντρο του πυρήνα του γαλαξία μας.
Συνολικά, ο Γαλαξίας μας μοιάζει με ένα κοινό σπειροειδή γαλαξία, έναν που μοιάζει με ένα πεπλατυσμένο σχήμα δίσκου, με το μικρό ηλιακό μας σύστημα να βρίσκεται στο τρίτο εξωτερικό του βραχίονα.
Δείτε Μόνοι Σας
Οποιοσδήποτε κάτω από σκοτεινό ουρανό μακριά από τα φώτα της πόλης μπορεί να βγει έξω σε οποιαδήποτε καθαρή νύχτα αυτή την εποχή του έτους και να παρατηρήσει την ομορφιά του Γαλαξία.
Στραφείτε προς το δυτικό ουρανό και παρατηρήστε τη λάμψη του γαλαξία μας, φαίνεται με τη μορφή ενός αχνού τόξου φωτός που εκτείνεται από το χαμηλό βόρειο ορίζοντα ψηλά μέσα από τα δυτικά. Μετά συνεχίζει κάτω από το νότο.
Το σύνολο της διαδρομής που ακολουθεί ο Γαλαξίας μας στους ουρανούς (το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένας από τους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία μας, που απλώνεται πριν από εμάς) μπορεί να εντοπιστεί εύκολα, γιατί περνάει μέσα από μερικούς από τους λαμπρότερους χειμωνιάτικους αστερισμούς. Τώρα βρίσκονται στα δυτικά στο Βόρειο Ημισφαίριο. Για τους λαούς στο Νότιο Ημισφαίριο, ο Γαλαξίας φαίνεται να απλώνεται από τα νοτιοανατολικά προς τα δυτικά.
Αν είστε σε προάστια με φωτορύπανση, ο Γαλαξίας μας είναι λίγο πολύ αόρατος. Ωστόσο, με ένα ζευγάρι κιάλια, μπορείτε να σαρώσετε εύκολα τον ουρανό και τους τεράστιους αριθμούς σμηνών και ρευμάτων των αστέρων που απαρτίζουν τον Γαλαξία μας. Απλά ακολουθήστε το φωτεινό αστερισμό των άστρων, όπως ο Σείριος, ο Betelgeuse και η Αίγα (Capella) , τα οποία θα λειτουργήσουν ως οδοδείκτες σας.
Photo Credit: NASA/JPL-Caltech/University Of Wisconsin
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη
Το Νεφέλωμα Του Σκοτεινού Αλόγου
Με μία πρώτη ματιά, η προσοχή σας θα εστιαστεί πιθανότατα στο κέντρο της φωτογραφίας όπου σκοτεινά σπειροειδή νέφη σχηματίζουν διάφορα σχέδια. Μετά από μερικά λεπτά όμως, θα αρχίσετε να ξεχωρίζετε και άλλες λεπτομέρειες. Ομιχλώδη σχέδια στο κέντρο του σκοτεινού σημείου φωτίζονται από άστρα που τώρα δημιουργούνται. Η δημιουργία άστρων είναι πολύ κοινή σε περιοχές που περιέχουν πυκνά μοριακά νέφη, όπως τα σκοτεινά νεφελώματα.
Κοντά στον Αντάρη, σκούρα σημάδια εξαπλώνονται μέσω πολυσύχναστων αστρικών πεδίων προς το κέντρο του Γαλαξία μας. Το Νεφέλωμα του Σκοτεινού Αλόγου, όταν το δει κανείς από την Γη, επισκιάζει το πάνω μέρος του κεντρικού τμήματος του Γαλαξία μας. Βρίσκεται στον ισημερινό αστερισμό του Οφιούχου, κοντά στα σύνορα του με τον αστερισμό του Σκορπιού και του Τοξότη. Ο Οφιούχος είναι αμφιφανής στην Ελλάδα και είναι ο μόνος από τους 13 ζωδιακούς αστερισμούς που δεν συμπεριλαμβάνεται ως αστρολογικό ζώδιο.
Η περιοχή του σκοτεινού νεφελώματος ονομάζεται Σκοτεινό Άλογο, γιατί μοιάζει με την πλευρική σιλουέτα ενός αλόγου και εμφανίζεται πιο σκοτεινό σε σχέση με το φωτεινό φόντο αποπίσω, των αστεριών και των αστρικών νεφών. Είναι επίσης γνωστό ως "Μεγάλο" Σκοτεινό Άλογο διότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα σκοτεινά νεφελώματα στον ουρανό.Στην αρχή οι αστρονόμοι πίστευαν πως αυτές οι περιοχές του διαστήματος δεν περιέχουν καθόλου άστρα. Αργότερα ανακαλύφθηκε πως τα σκοτεινά νεφελώματα αποτελούνται από διαστρική σκόνη τόσο πυκνή, που μπλοκάρουν όλο το φως από τα άστρα που βρίσκονται πίσω τους.
Η περιοχή του σκοτεινού νεφελώματος ονομάζεται Σκοτεινό Άλογο, γιατί μοιάζει με την πλευρική σιλουέτα ενός αλόγου και εμφανίζεται πιο σκοτεινό σε σχέση με το φωτεινό φόντο αποπίσω, των αστεριών και των αστρικών νεφών. Είναι επίσης γνωστό ως "Μεγάλο" Σκοτεινό Άλογο διότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα σκοτεινά νεφελώματα στον ουρανό.Στην αρχή οι αστρονόμοι πίστευαν πως αυτές οι περιοχές του διαστήματος δεν περιέχουν καθόλου άστρα. Αργότερα ανακαλύφθηκε πως τα σκοτεινά νεφελώματα αποτελούνται από διαστρική σκόνη τόσο πυκνή, που μπλοκάρουν όλο το φως από τα άστρα που βρίσκονται πίσω τους.
Το πίσω μέρος του νεφελώματος είναι επίσης γνωστό ως Νεφέλωμα της Πίπας, γιατί έχει την μορφή πίπας καπνίσματος. Είναι μέρος του σκοτεινού συγκροτήματος νεφών του Οφιούχου που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 450 έτη φωτός. Πυκνοί πυρήνες αερίου και σκόνης στο εσωτερικό του νεφελώματος καταρρέουν για να σχηματίσουν αστέρια. Το Νεφέλωμα Φίδι εκτείνεται από το Σκοτεινό Άλογο μέχρι το πέπλο αερίου και σκόνης του ρ Οφιούχου.
Το να μπορεί κανείς να δει το Σκοτεινό Άλογο με γυμνά μάτια είναι ένδειξη ότι ο ουρανός είναι αρκετά σκοτεινός και χωρίς φωτορύπανση. Η περιοχή του Αντάρη, του σ Σκορπιού και του ρ Οφιούχου είναι η αγαπημένη των αστροφωτογράφων για τα υπέροχα χρώματά της.
Photo Credit: Konstantinos Basilakakos Photography
Παρασκευή 28 Μαρτίου 2014
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)